Bir Kadın Ağlıyorsa

“Bir kadın ağlıyorsa…” diye başlar şair. Bu cümle, aslında bir kadının sessiz çığlığını anlatır. Belki de sevilmeden sevmeyi öğrenmiş, hiçe sayılmış ya da kaderine terk edilmiş kadınların hikâyesidir bu. Çünkü kadın çoğu zaman en derin acılarını bile sessizce taşımayı öğrenmiştir.

Yıllar boyunca toplumun kadına biçtiği roller hep benzer olmuştur. Eski kuşaklar kadınları çoğunlukla anaç bir anlayışla yetiştirmiştir. Ancak bu anlayış, çoğu zaman kadını toplumun ikinci planına iten bir düzeni de beraberinde getirmiştir. Nesilden nesile aktarılan örf ve adetler, kadının yerini belirleyen görünmez sınırlar çizmiştir. “Kadın evinde oturur, kadın erkeğin sözünü dinler, kadın eviyle ilgilenir…” gibi kalıplar, zamanla toplumun alışılmış doğruları hâline gelmiştir.

Oysa gerçek hayat bu kadar tek yönlü değildir. Kadın yalnızca evin içinde var olan bir figür değildir. O, aynı zamanda düşünen, üreten, emek veren ve hayatın her alanında var olabilen güçlü bir bireydir. Günümüzde kadınlar artık eğitimde, sanatta, bilimde ve iş hayatında önemli roller üstlenmektedir. Başarılı bir iş insanı, iyi bir eş ve şefkatli bir anne olabilen kadınlar, toplumun en güçlü yapı taşlarından biridir.

Kadının naifliği, zarafeti ve duyarlılığı onun zayıflığı değil, aksine en büyük gücüdür. Kadın çoğu zaman sevdikleri için kendinden vazgeçmeyi göze alır. Bir alır, bin verir. Sevdiğinde bütün kalbiyle sever. Ancak bu sevginin içinde çoğu zaman kimsenin görmediği gözyaşları saklıdır.

Kadın acısını her zaman göstermez. Yükünü sessizce taşır. Aldığı her nefesi bir nimet sayar ve ailesine güç olmaya devam eder. Bu yüzden kadın çoğu zaman güçlü görünür. Çünkü ona güçlü olması öğretilmiştir. Kendisi için değil, çoğu zaman başkaları için yaşamayı öğrenmiştir.

Ama kadın aynı zamanda hayata tutunmayı da bilir. Gözyaşlarının arasından gülümsemeyi başarır. Zor zamanlarda sabretmeyi, gerektiğinde ise gitmeyi bilir. Eğer bir kadın susuyorsa, konuşmuyorsa; bilin ki kalbi çok incinmiştir.

Yine de kadın, hayata küsmemeyi seçer. Sevgiye tutunur. Umudunun son damlasına kadar bekler. Çünkü kadın için dünyanın malı mülkü değil, huzur ve sevgi en büyük zenginliktir.

Belki de bu yüzden bir kadın ağlıyorsa, o gözyaşı sadece bir damla su değildir. İçinde yılların biriktirdiği sabrı, sevgiyi ve sessiz direnişi taşır.

Çiğdem Şahin