Çocuklar Neden Bu Kadar Öfkeli?

Eskiden “ergenlik” der geçerdik.

Şimdi ise sanki bambaşka bir şey yaşıyoruz.

Ben buna, üzülerek söylüyorum, “ergenlik hastalığı” diyorum.

Çocuklar neden bu kadar öfkeli?

Biz ebeveynler, sabırla ve özenle yaklaşmaya çalışırken

onların anlık öfke patlamaları, ani çıkışları

insanı derin bir endişeye sürüklüyor.

İki çocuk annesiyim.

Biri 12, diğeri 15 yaşında.

Ve itiraf ediyorum; bu durum beni de zorluyor.

Bazen kendime soruyorum:

Bu öfkenin sebebi ne?

Akran zorbalığı mı?

Evde yaşanan görünmeyen bir kaos mu?

Yoksa bilinçsizce kullanılan teknolojik oyunlar mı?

Biz de ergen olduk…

Ama bizde sevgi vardı, saygı vardı, sınır vardı.

Bize öğretilen buydu.

Şimdi ise gençler, adeta görünmeyen bir savaşın içinde.

Ve ben bu sürece boşuna “ergenlik hastalığı” demiyorum.

Çünkü bu sadece bir dönem değil artık;

öfkenin, sabırsızlığın ve kontrolsüzlüğün giderek büyüdüğü bir hâl.

Bu gençlik nereye gidiyor? Nerede duracaklar?

Eğitimden uzaklaşmalarına mı üzüleyim,

yoksa gelecek kaygısıyla savrulmalarına mı?

Biz tüm imkânlarımızı sunarken,

onlar çoğu zaman elinin tersiyle itiyor.

Özenti bir hayatın peşinde koşuyorlar.

Kendi kimliklerini bulmak yerine,

başkalarının hayatlarını yaşamaya çalışıyorlar.

Kimlik arayışı içindeler…

Ama en acısı şu ki, kendileri olmaya bile korkuyorlar.

Gencecik yaşta estetik merakı,

kolay para kazanma hırsı,

“ünlü olma” hayali…

Sosyal medya, özellikle kontrolsüz kullanıldığında,

gençlerin dünyasını şekillendiriyor.

Emek vermeden kazanma isteği,

gerçeklikten kopuş…

Okullarda yaşanan kavgalar,

kız için erkek, erkek için kız tartışmaları…

Ve maalesef bu kavgaların sonu

bazen ciddi yaralanmalar, hatta ölümler…

Peki kim “dur” diyecek?

Ebeveyn mi?

Okul mu?

Yoksa yetkililer mi?

Belki de hepimiz.

Çünkü bu sadece gençlerin sorunu değil.

Bu, hepimizin meselesi.

Ve eğer bugün görmezden gelirsek,

yarın çok daha ağır sonuçlarla yüzleşmek zorunda kalacağız.

Fatma Çelik