Sevgili okurlar,

Dünyanın yuvarlak olması fikri hep hoşuma gitmiştir.

Yuvarlak bir dünyada ne kadar uzaklaşırsan uzaklaş, bir yerden sonra yine aynı yere geri gelirsin.

Benim resimlerimde de böyle bir döngü var.

Gökyüzü döngüsel, figürler döngüsel.

Dönerler, kıvrılırlar, kapanırlar ve tekrar açılırlar.

Almanya’da yaşadığım dönemde, çırak olduğum zamanlarda, ressam asistanıyken bir kompozisyonu kurmakta zorlandığım bir an vardı.

Yeni bir yol arıyor, her şeyi yeniden icat etmek istiyordum.

Ustam bir süre izledi, sonra sakin bir sesle şöyle dedi:

"Man muss Amerika nicht neu entdecken, Amerika ist schon entdeckt."

"Amerika’yı yeniden keşfetmeye gerek yok, Amerika zaten keşfedildi."

O zaman ruhum henüz kozaya düşmemişti. Bu cümlenin disiplinle ilgili olduğunu sanmıştım.

Oysa Amerika’nın keşfedilme hikâyesi, tam da bunun tersini söyler.

1492’de Kristof Kolomb Atlantik’i geçtiğinde vardığı yerin Hindistan olduğuna inandı.

Karşılaştığı insanlara “Indios” dedi ve hayatı boyunca da oranın Hindistan olduğuna inanarak öldü.

Aynı kıyılara giden denizci ve haritacı Amerigo Vespucci ise gördüğü yerin bambaşka bir kıta olduğunu fark etti.

Bu fark edişle haritalar değiştirildi ve o topraklara onun adı verildi: AMERİKA.

Aynı kıyı.

Aynı manzara.

Farklı bir bakış.

Gördüğünü anlamlandıran bir bakış.

Aynı yere bakan iki insan, aynı kıyıyı görür ama aynı anlamı görmez.

Biri vardığını sandı, diğeri kıtaya ismini verdi.

Sanatçı tam olarak burada durur.

Bakmakla görmek arasındaki o ince çizgide.

Sanatçı gördüğünü kopyalamaz; gördüğünü kendi filtresinden geçirir.

Bazen büker, bazen eksiltir, bazen büyütür, bazen rengini değiştirir, bazen tonunu yumuşatır, bazen detayları ortaya çıkarır.

Çünkü sanat, görülen şeyin değil, görülenin nasıl anlamlandırıldığının ve farkediṣin alanıdır.

Benim resimlerimdeki figürler de bu yüzden tek görünseler de yalnız değildir.

Onlar bir bakışın içinden geçmiştir.

Dünyaya bakmanın, kendine bakmanın, merkeze dönmenin bir hâlidir.

Aynı dünyaya bakıp farklı bir şey görebilmenin mümkün olduğuna inandığım için resim yapıyorum.

Belki de sanat, gördüğümüz dünyayı birbirimize anlatabilmemizin tek yoludur.

Haftaya yeni bir yazıda buluşmak üzere.